Crossmediale journalistiek

In hoofdstuk 3 ‘Werken als crossmediale journalist’ van Crossmediale journalistiek noem ik enkele voorbeelden van zogenaamde ‘hyperlokale’ journalistieke projecten zoals Bluffton Today en Loudon County. Journalist Manuel Argueta schrijft op het blog Chicagonow.com dat er nogal wat haken en ogen aan hyperlokale journalistiek. Met ‘hyperlokaal’ gaan we een stap verder dan regionaal; het vertelt de verhalen van een gemeenschap echt op lokaal niveau, meestal gemaakt door mensen die zich ook daadwerkelijk daar bevinden. Dus geen webredacteur die in een tochtig hoofdkantoor stukjes tikt over ‘Regio Amsterdam-Amstelland’, maar een journalist die zich soms letterlijk op de hoek van de straat ‘kantoor’ houdt. Uitleg over hyperlokale journalistiek vind je hier. Wordt het een alternatief voor het regionale nieuws? Ik denk dat je er prima crossmediale documentaires en nieuwsartikelen mee kunt maken.

Ook in Nederland zijn de eerste experimenten gesignaleerd. Bart Brouwers (voormalig hoofdredacteur van Sp!ts, nu verantwoordelijk bij TMG voor initiatieven op het gebied van nieuwe media) heeft een pilot met steden als Zwolle, Woerden en Eindhoven. Op het eerste gezicht lijken het nog op reguliere blogs over de betreffende steden, maar het is dan ook nog een bètaversie. Hoe zou je dit idee kunnen uitbreiden?

In 2000 maakte Felix Rottenberg een documentairereeks over de Akbarstraat in Amsterdam-West (als onderdeel van Dokwerk van de VPRO). Hij vestigde zich samen met een Marokkaanse en Turkse journalist in een voormalige drogisterij en raakte vanwege zijn ‘standplaats’ steeds dieper in de gemeenschap. Een hyperlokaal correspondentschap, vrij naar de sociologische theorie van de Chicago School.

Ook onderzoekster Joke van der Zwaard deed iets vergelijkbaars in de Kopieerwinkel Copy Corner in Rotterdam en schreef er een boek over: ‘Scènes in de Copy Corner‘. ‘Wat gebeurt er in deze winkel en is dat kopieerbaar naar andere publieke ruimtes? Wat wordt er uitgewisseld en wat zijn de mogelijke sociale effecten?’

In beide gevallen zou je er een mooi crossmediaal platform van kunnen maken: van video- en audioreportages tot observaties in blogs, tot grafieken en rondwandelingen met behulp van gps-coördinaten. Zoiets als de aanpak van de Beagle (werken met een kaart als uitgangspunt). Derdejaarsstudenten van de opleiding Media, Informatie en Communicatie (profiel Nieuws en Media) zullen daadwerkelijk op die manier te werk gaan in het project ‘De Kleuren van de Stad’. En dat moet er ongeveer zo gaan uitzien (dit is natuurlijk een sfeerimpressie):

Voor bestaande nieuwstitels met een focus op regionaal nieuws (Dagblad van het Noorden, Parool) zou zo’n aanpak interessant zijn. Sterker, ze kunnen samenwerken. Stel je eens voor dat je op die manier correspondenten uit heel Nederland in kaart kon brengen.

(Ook voor lokale ondernemers is dit interessant. Stel, iemand is op bezoek in Eindhoven. Met een speciale applicatie zou je met een druk op de knop kunnen zien welke (eerlijke) recensies van horeca- sport- en cultuur de hyperlokale correspondenten hebben geschreven over het gebied waar je op dat moment bent. Voor massale, anonieme ondernemers van het kaliber ‘retteketet naar Beter Bed’ en ‘Hongaarse Vleesschotel bij uw Keurslager’ is dit uiteraard minder interessant.)